Wouter Rutten

Haarlem rouwt

De stad is vandaag wat stiller geworden. De stad heeft vandaag wat kleur verloren. De stad zal het vanaf vandaag met wat minder liefde moeten doen. Haarlem rouwt om Chris.

Zie ook www.vvdhaarlem.nl

Financiering lokale omroep

Vorige week was er in het Haarlems Dagblad het één en ander te doen over de lokale omroep Haarlem 105. De discussie die er op volgde had iets vervelends. Immers, maar al te snel ontstaat het idee dat er sprake is van kinnesinne als 'concurrenten' over elkaar berichten. Aan de andere kant spelen het Haarlems Dagblad én Haarlem 105 ook een rol in de democratie. In die zin dat de de pers een belangrijke rol speelt in de verantwoording die de overheid aan de burger moet afleggen. Bijvoorbeeld als het over subsidies gaat. En dan is Haarlem 105 ineens een onderwerp van die verantwoording. Want de gemeente Haarlem subsidieert Haarlem 105. Dat laatste is overigens het gevolg van een besluit van de gemeenteraad uit 2008 om de zender 'representatief' te verklaren en dat leidt voor een periode van vijf jaar tot een 'zorgplicht' zoals die in de zogenaamde erkenningswet is vastgelegd. Tot nu toe passeert die subsidie redelijk kritiekloos. Dat is ook niet gek. Er zijn er maar weinig het oneens met de stelling dat er een goede lokale omroep in Haarlem moet zijn. De vaststelling van de subsidie over 2009 door het college gaf vorige maand dan ook geen reden tot vragen. Ook niet bij mij. Achteraf gezien misschien niet zo slim. Zo wordt er gesproken over het feit dat een 'recent' kijk- en luisteronderzoek aantonen dat het bereik 'onderr druk' staat. En dat er een nieuw businessplan in de maak is dat in 2010 gepresenteerd gaat worden. Ik heb de ambtenaren vandaag dus maar eens naar dat onderzoek én de status van die plannen gevraagd. Evenals om de voorwaarden voor de toekenning van de subsidies die Haarlem 105 ontvangt. Want het gaat uiteindelijk wél om gemeenschapsgeld en daar hebben wij, als VVD, van beloofd dat we er zuinig mee om zullen gaan. Maar voor dat ik daar een conclusie aan verbind eerst maar eens de feiten op tafel.

Huisjemelken 'beyond imagination'

Er zijn mensen die ongelofelijk in de knel zitten. Soms door eigen toedoen, soms niet. Er zijn mensen die dan een beroep op de overheid doen om het probleem op te lossen. Ze willen bijvoorbeeld stante pede een woning als ze na een scheiding op straat staan. Maar de overheid is geen geluksmachine en woningen zijn schaars. Dus daarom hebben we in Haarlem in de woonruimteverordening vastgelegd dat mensen niet zomaar voorrang krijgen boven andere woningzoekenden als ze geen eigen woonruimte meer hebben na een relatiebreuk. Die mensen zijn dus aangewezen op de particuliere woningmarkt. En helaas lopen ze daar soms tegen heel bizarre dingen aan. Zo kwam mij vandaag het één en ander onder ogen in het dossier van een zaak we binnenkort behandelen in de Commissie Beroep- en Bezwaarschriften Woonurgenties, waar ik voorzitter van ben. Volledig los van de vraag of de urgentie terecht of onterecht geweigerd is (waarbij de vraag dus is of de verordening juist is toegepast), blijkt de bezwaarmaker te wonen in een schuur van 1,5 bij 2,5 meter die in de tuin staat van een particulier verhuurde eengezinswoning. Er is geen gas en water. Er is geen verwarming. In de schuur staat zijn bed en een televisie. Hij moet gebruik maken van de douche en toilet en keuken die in de woning zijn. De woning wordt bewoond door nog vijf huurders. Het is er vies en onveilig. En de huurprijs voor deze riante 'woning' bedraagt bijna vierhonderd euro. Dat noem ik huisjemelken 'beyond imagination'. En met mijn verontwaardiging is deze meneer niet geholpen. En met mijn verontwaardiging lossen we het ook de woningnood niet op. En ik besef me ook dat we de woningnood wellicht alleen maar groter (of zichtbaarder?) maken als we paal en perk zouden stellen aan dit soort verhuurpraktijken. Maar dit soort dingen deugen zo ontzettend niet dat ik het niet onbesproken kan en wíl laten. Het huidige woonruimteverdelingssysteem kan ik billijken maar we zullen strakker moeten optreden tegen dit soort uitwassen. Wordt vervolgd.

Duistere zaken rond Mutare

Volgens de website van de Stichting Haarlem - Mutare komt er in september/oktober een tentoontstelling in het ABC architectuurcentrum over Zimbabwaanse kunst in de buitenruimte. Ongetwijfeld leerzaam en interessant. Aanleiding voor deze tentoonstelling zou zijn dat de Langebrug (beter bekend als de verfroller) opnieuw wordt beschilderd. Mutarese kunstenaars zouden een nieuw ontwerp voor de onderzijde van de brug hebben gemaakt. En dat winnende ontwerp zou dan in september/oktober onder de brug worden aangebracht.

Nog los van het feit dat voor de VVD Haarlem die bruggen niet zo nodig open hoeven, is het voor de burger niet meer te volgen wat er nu gaat gebeuren. In het stadsdeeluitvoeringsprogramma Haarlem-Centrum 2010 wordt immers gesproken over 'conserveren' van de brug, terwijl het programma Haarlem-Oost rept over 'conserveren en aanpassen van de beschildering aan de onderkant'. Dat zijn andere zaken dan het aanbrengen van een nieuw kunstwerk, zoals Haarlem - Mutare dus meent te gaan doen.

De VVD vreest ongecontroleerde en onnodige uitgaven van gemeenschapsgeld en ik heb het College van Burgemeester en Wethouders vragen over deze kwestie gesteld. Ik wil precies weten wat er nu gaat gebeuren, wie ervoor verantwoordelijk is en wat het de gemeente gaat kosten. Het is me nu allemaal een beetje te duister, daar onder dat brugdek...

U kunt de vragen hier downloaden. 

Het been van Ripperda

Bewoners van het Ripperdaterrein zijn in opstand gekomen om een kunstwerk te plaatsen op het grote open grasveld voor hun huizen. het object in de vorm van een bronzen been van zes en een halve meter hoog (een ontwerp van Henk Visch) is een kado van ontwikkelaar Ymere. Nou was het zo dat er ooit een procedure was over eengekomen om, inclusief inspraak van de bewoners van het Ripperda complex, vanuit 4 ontwerpen van 4 kunstenaars te komen tot een eindkeuze. Toen Ymere besloot om deze procedure aan de kant te schuiven en zelfstandig een keuze te maken heeft de gemeente zich teruggetrokken uit dit project, en de verantwoordelijkheid bij Ymere gelegd. En die diende dus klaarblijkelijk zonder pardon een bouwaanvraag in. Een verontruste buurtbewoner belde mij hier vorige week over op en ik besloot om in de laatste raadsvergadering voor  het reces daar meteen maar vragen over te stellen. Dat leverde op zich niet veel vuurwerk op - D66 collega Fedde Reeskamp gaf me de wijze raad om voortaan toch iets meer een standpunt in te nemen zodat het duidelijker is waar ik op uit ben - maar de kwestie is nu wel publiek en dáár ging het me in eerste instantie om. Want het deugt wat mij betreft van geen kant dat de bewoners van het Ripperdaterrein aan de kant zijn geschoven bij de keuze voor een kunstwerk in hun directe leefomgeving. De Wethouder - die naar mijn smaak de vragen wat ontwijkend beantwoordde - heeft inmiddels laten weten dat de zaak even op pauze is gezet en na het reces vervolgd zal worden. En dát gebeurt dankzij deze interventie dan in ieder geval in alle openheid. Zie ook het Haarlems Dagblad van 10 juli 2010.

'Wethouder, eis ander welzijnswerk'

Net als veel andere gemeenten tobt ook Haarlem met het welzijnswerk. Een uitstekend rapport van de rekenkamer bracht een hoop aan het licht. Het vorige college slaagde er echter niet in om dit om te zetten in adequaat beleid. Er kwam weliswaar een nota 'welzijnswerk op orde' maar die ging nog steeds uit van de oude uitgangspunten. En het zijn volgens mij juist die uitgangspunten waar het aan schort. Het welzijnswerk draait om grote instituten, protocollen en programma's die aan de man worden gebracht. Uren en producten dus. En geen resultaten. En daarmee is het welzijnswerk nog steeds een verleidelijke prooi voor bezuinigingen. Maar zomaar bezuinigen is niet de oplossing en zou een gemiste kans zijn om het welzijnswerk écht op orde te krijgen. Jos van der Lans, GroenLinks senator, schreef er over. In een interview in Binnenlands Bestuur legt hij wat mij betreft de vinger op de zere plek: 'Nu hebben welzijnsinstellingen allerlei programma's en bijeenkomsten die ze organiseren. Ik denk dat dat z'n langste tijd gehad heeft. Sport en beweging moet je als overheid zeker willen stimuleren, maar om daar zelf van alles voor op te tuigen...Bingoavonden zijn nuttig hoor, maar dat moet de samenleving zelf organiseren. Daarnaast ligt de nadruk bij welzijnsorganisaties nu wel erg veel op achterstanden. Stap uit de oubolligheid en troosteloosheid. Sociaal werk moet meer op een uitzendbureau lijken dan op een zieligheidsfabriek'. Het is me uit het hart gegrepen. Interessant is ook de oplossingsrichting die Van der Lans ziet. Hij stelt dat het nu - met de bezuinigingen - hét moment is om het welzijnswerk te veranderen. We moeten ons afvragen hoe we een omslag kunnen kunnen naar andere vormen van organisatie en zorg die preventiever zijn en die voorkomen dat mensen aanspraak maken op duurdere zorg. Leidend moet zijn dat je mensen in hun eigen kracht stimuleert: zorgen dat mensen elkaar ondersteunen, gebruikmaken van netwerken en zelf problemen oplossen. 'Voor je ergens geld en professionals inpompt, kijk eerst of welzijnswerkers burgers bij elkaar kunnen krijgen die elkaar kunnen helpen. Het  maakt mensen minder afhankelijk én het bespaart geld'. Ik zie nu al uit naar de bespreking van de plannen die we in Haarlem gaan maken....

Lees hier het hele artikel in BinnenlandsBestuur

Wat te doen met een half miljoen (2)

Vorige week schreef ik over de verhandelingen in de commissie samenleving over de jaarrekening van Paswerk. De gemeente had een miljoen euro gereserveerd om eventuele tekorten te dekken. Nu de jaarrekening binnen was, stelde het college voor om een half miljoen aan Paswerk te betalen. Nou kan je rekenen wel aan de VVD overlaten dus ik vroeg wat er met die andere halve miljoen ging gebeuren. Dat leverde een pittige strijd op met wethouder Nieuwenburg. Die wilde het geld gereserveerd houden voor toekomstige tekorten van Paswerk. Dat is nobel, maar Paswerk heeft een sluitende begroting voor 2010 en tot nu toe niet laten weten dat ze die niet gaan realiseren. En wat moet je dan met wéér een potje geld? We hebben de centen hard nodig en centen die we niet uitgeven horen in de algemene reserve thuis, vind ik. Vandaar dat ik vandaag bij de raadsbehandeling van dit voorstel van het college een amendement indiende om het resterende bedrag van een half miljoen aan de algemene reserve toe te voegen. Het amendement werd direct gesteund in de vorm van mede-indiening door coalitiepartners Pvda en D66. Maar ook oppositiepartij CDA diende mee in. GroenLinks had andere afwegingen en steunde het amendement niet. Desondanks had het amendement een meerderheid in de raad en is er vandaag een half miljoen toegevoegd aan de algemene reserve. Dat wil overigens niet zeggen dat we Paswerk in de kou laten staan. Maar een volgend tekort zal een nieuwe kredietaanvraag met zich meebrengen. En zo hoort het. Reserves zijn algemeen en niet specifiek!

Wat te doen met een half miljoen?

Afgelopen donderdag sprak de commissie samenleving over de jaarrekening 2009 van Paswerk, de organisatie die (onder andere) voor de gemeente Haarlem zorg draagt voor de Sociale Werkverschaffing. Paswerk heeft het afgelopen jaar verlies gemaakt. 1,2 miljoen wel te verstaan. En het is nu de bedoeling dat de gemeente Haarlem naar rato van haar deelname bijspringt. Het college wil echter dat Paswerk de helft van dit verlies zelf dekt. En dat de gemeenten de andere helft bijdragen. De VVD Haarlem is het met het college eens. Interessant is echter het feit dat Haarlem een miljoen apart heeft gezet om het verlies van Paswerk over 2009 te dekken. En dat er nu dus een half miljoen over blijft. Het collegevoorstel zegt hier niets over. Dus vroeg ik wethouder Nieuwenburg wat hij ermee van plan is. Het antwoord was simpel. Hij wil het gereserveerd houden voor eventuele verliezen van Paswerk in de toekomst. Dat lijkt nobel, maar feit is dat Paswerk voor 2010 geen verlies verwacht en dat we het half miljoen dat overblijft wellicht voor andere, meer urgente, zaken nodig zullen hebben. Namens de VVD Haarlem heb ik er daarom voor gepleit dat dit half miljoen wordt toegevoegd aan de algemene reserve. Nieuwenburg had er weinig trek in, de andere partijen denken er nog even over na. In de raadsvergadering van 27 mei a.s. praten we er verder over...

Het dilemma van Prisma

Nee, het gaat hier niet over de nieuwe Dan Brown. Alhoewel je er inmiddels wel een boek over kan schrijven: het jongerencentrum Prisma in Schalkwijk. Al jarenlang wordt geprobeerd het jongerenwerk vlot te trekken. Tot nu toe vergeefs. En gisteravond sneuvelde ook het laatste plan van Stichting Dock. De commissie samenleving - met uitzonderig van de SP - had er geen goed woord voor over en wethouder Van der Hoek kon niet veel anders dan gehoor geven aan het verzoek van de commissie om met een nieuw plan te komen. En daar zit nu het dilemma.... Prisma is nog steeds niet open. Stichting Dock is aangeschoten en het vertrouwen tussen de Samenwerkende Marokkaanse Organisaties Haarlem (SMOH) en Dock is weg. Moet Dock dat plan dan nog wel gaan maken? Wat mij betreft is die keuze vooralsnog aan de wethouder. Die is opdrachtgever. Maar gezien de geluiden in de commissie gisteravond, zou het mij verbazen als het volgende plan voor Prisma weer van Dock afkomstig is.

Ere wie ere toekomt

Het moge duidelijk en bekend zijn dat ik vanuit de fractie van de VVD vaak kritisch ben op wethouder Van der Molen (SP). Ik vind dat ook terecht. Er zijn dingen die gewoon niet goed gedaan worden. Daarover kunt u op mijn blog regelmatig iets lezen. Maar ik vind het ook terecht om melding te maken van iets dat nou wel goed gaat. Waar ik waardering voor heb. En dat is het armoedebeleid in Haarlem. Wie in armoede leeft of schulden heeft, kan niet volwaardig deelnemen. Daarom wordt voor hen een springplank geboden: versterking van de schuldhulpverlening, gebruik van inkomensondersteunende middelen stimuleren, vereenvoudigen van regels en het bevorderen van de participatie. Er ligt een mooi integraal beleid. Dus voor deze keer.... een compliment aan wethouder Van der Molen.

Kiezers bedankt!

Ik ben gisteren herkozen in de gemeenteraad. De VVD haalde met achtduizend stemmen vijf zetels. Dat zijn er twee minder dan vorige keer. Hoewel dat op zich een beetje teleurstellend is, ben ik er trots op dat we met een stevige fractie in de raad terugkeren. Ik heb er zin om met collega's Chris van Velzen, Pea Bosma, Pieter Heiliegers en Rob de Jong aan de gang te gaan. Ik wil iedereen die VVD Haarlem heeft gekozen hartelijk bedanken en dan met name die 300 mensen die mij hun voorkeurstem hebben gegeven! Dat voelt goed.